پرواربندى شتر اخيراً در ايران رواج زيادى يافته و بسيارى از روستائيان و دامداران کشور به اين کار مشغول مى‌باشند اين حيوان در مقابل تغذيه دستى پروارى عکس‌‌العمل مناسبى نشان مى‌دهد که سبب مى‌شود دامداران سود مناسبى را به‌دست آورند. با توجه به توليد حاشى‌هاى نر ۱ تا ۴ ساله و همچنين شترهاى نر و ماده حذفى مى‌توان اقدام به پرواربندى اين گروه‌هاى سنى و جنسى نمود.
طبق بررسى‌هائى که از پرواربندى‌هاى به عمل آمده چنين به‌نظر مى‌رسد که بيشترين اضافه وزن حاصله مربوط به حدود ۶۰ روز اول پرواربندى است و در نتيجه بهره اقتصادى بالاتر مربوط به حدود ۶۰ روز اول پرواربندى مى‌باشد. ضمناً تلفات شترها در دوره پرواربندى کمتر از ۵% مى‌باشد.

 

 

انواع سيستم‌هاى پروارى شتر
مى‌توان به سه صورت پرواربندى انجام داد:
- پرواربندى به روش باز يا مرتعى که در اين سيستم دام در مرتع چرا نموده و هيچ‌گونه تغذيه دستى در اختيار دام قرار نخواهد گرفت اين روش پرواربندى شتر در سال‌هاى پر باران انجام مى‌شود.
- پرواربندى به روش نيمه بسته يا نيمه باز که در اين روش دام در مرتع چرا نموده و شب‌ها در جايگاه ساده‌اى مقدارى کنسانتره در اختيار دام قرار مى‌دهند.
- پرواربندى به روش بسته که دام را در جايگاه بسته‌اى محصور نموده و تغذيه صددرصد به‌صورت دستى انجام مى‌گيرد در اين روش جايگاه دام از دو قسمت بهاربند و فضاى سرپوشيده يا سايبان تشکيل شده و انبار ذخيره کنسانتره و هانکار علوفه نيز براى آن واحد درنظر مى‌گيرند. پيشنهاد مى‌گردد به ازاءِ هر نفر شتر به‌طور ميانگين (ترکيب سنى و جنسى شتر) ۳ متر بهاربند و ۳ متر سايبان با مصالح ارزان قيمت بومى و عرف معمارى محلى ساخته شود و آخور و آبشخور با مصالح سيماني، ماسه و آجر مى‌توان به ابعاد پيشنهادى زير احداث نمود

 

 

مشخصات آخور واحد(سانتى‌متر) مشخصات آبخور واحد(سانتى‌متر)
ارتفاع آخور از سطح زمین ۳۰ ارتفاع آخور از سطح زمین ۲۵
ارتفاع به داخل از کف آخور ۳۰ ارتفاع به داخل از کف آخور ۳۵
ارتفاع لبه خارجى از سطح زمین ۹۰ ارتفاع لبه خارجى از سطح زمین ۹۰
عرض مفید ۶۵ عرض مفید   ۶۵

 

 

مدیریت روزانه در واحدهاى پرواربندى
در مورد جایگاه شتر بهتر است داراى تهویه و نور کافى باشد. مسائل بهداشتى و پیشگیرى نظیر واکسیناسیون و مداوا و نظارت بر سلامت دام‌ها طبق نظر و توصیه‌هاى دامپزشک صورت پذیرد.
قبل از پروار بایستى شترها را حدود ۱۵ روز به غذاى پروار عادت دهند، بر علیه بیمارى‌هاى انگلى داخلى و خارجى مبارزه گردد بهتر است با سمپاش موتورى و با سموم فسفرى بدن دام را هفته‌اى یکبار سمپاشى نموده و اینکار به مدت دو هفته انجام پذیرد. قرص ضد انگلى نیز به دام خورانیده شود.
تعداد دفعات غذا دادن و یا تعلیف شترها مى‌بایست در ساعات مشخص انجام گردد. راه و روش تغذیه بایستى براساس تغذیه روزانه نشخوارکنندگان دیگر باشد. بیشترین مقدار تغذیه در صبح زود و اواخر بعدازظهر صورت گیرد و تدارک غذا در این ساعت باعث حداکثر مصرف مى‌شود.
علوفه سبز تازه باید خیلى با احتیاط به آنها داده شود، زیرا باعث نفخ شکم و اسهال مى‌شود. در شترهاى جوان احتمال ناراحتى‌هاى گوارشى بیشتر باشد. پخش علوفه در وسعت زیاد جایگاه از بلعیدن غذا توسط حیوانات کاسته و غذا در دسترس همه قرار مى‌گیرد و تهیه مخلوطى از علوفه خشک و تازه نیز مسئله را کمتر مى‌کند.
مواد متراکم باید همیشه بعد از علوفه داده شود تا از پرخورى آنها جلوگیرى شود. قهر یکى دیگر از رفتارهاى شتر مى‌باشد. شتر ساعت‌ها و روزها در یکجا مى‌نشیند و اگر تلاش براى بلند کردن آن صورت بگیرد این رفتار طولانى‌تر مى‌شود. تهیه علوفه خارج از دسترس حیوان و عدم حضور تماشاگر ممکن است این حالت را از بین ببرد. در ضمن حضور دیگر شترها نیز مؤثر مى‌باشد.
در مورد پروار نمودن شترهاى نر و نگهدارى آنها با یکدیگر در فصل سرما معمولاً یکى از آنها که از دیگران قوى‌تر است حالت فحلى را ظاهر مى‌‌سازد و بقیه از تظاهر فحلى خوددارى مى‌نمایند و اگر بیش از یک دام این حالت را نشان دهد بین آنها نزاع در گرفته و این جنگ تا موقعى که یکى از آنها شکست خورده و حالت جنسى خود را از دست بدهد ادامه مى‌یابد. پس مى‌توان گفت که دلیل فحل نشدن شترهاى نر ضعیف در یک گله مربوط به طبقه‌بندى قدرت در گله مى‌باشد.

http://vista.ir

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0 محدودیت حروف
متن شما باید بیشتر از 5 حرف باشد
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • هیچ نظری یافت نشد