در اكثر موارد مایكوتوكسیكوز تشخیص داده شده در گله های طیور بعنوان عامل ثانویه قلمداد شده و از مایكوتوكسین ها كمتر بعنوان عامل اولیه بیماریزا نام برده می شود. در بیماری شناسی طیور معمولا" آنچه كه مدنظر می باشد عوارضی هستند كه در كتابهای بیماری شناسی از آنها نام برده شده است ، بعنوان مثال كاهش قدرت دفاعی بدن را به بیماریهایی نظیر گامبورو ، مارك ، كم خونی عفونی و یا رئوویروس ها نسبت می دهیم ولی به ندرت اتفاق می افتد كه مایكوتوكسین ها را بعنوان عوامل اولیه مدنظر داشته باشیم. در مزارع كوچك و بزرگ پرورش نیمچه گوشتی بكرات مشاهده شده است كه مهار مایكوتوكسیكوز ، بیماریهایی نظیر پاستورلوز ، مایكوپلاسموز ، برونشیت عفونی و كوكسیدیوز نیز تقریبا" بر طرف شده اند. برای سالهای متمادی پاتولوژیستهای طیور گزارش از جراحاتی در بافتها و اعضاء كرده اند كه در اثر مایكوتوكسین ها می توانسته بوجود آمده باشند ، ولی با روشهای متداول آزمایش دان و مواد اولیه ، مقدار تعیین شده مایكوتوكسین ها اكثرا" بین صفر تا حداكثر پنجاه قسمت در بیلیون بوده ، طوریكه در بیشتر موارد نتایج این آزمایشات باعث گمراهی و ناتوانی در تشخیص قطعی بوده و ذهن را متوجه مواد دیگری مثل حشره كشها كرده است. در مزرعه أی كه هر هفته پانصد هزار قطعه نیمچه گوشتی پرورش داده می شد در یكی از گله ها تلفات غیرعادی در هفته های آخر پرورش بروز كرد و در كالبد گشایی جراحاتی شبیه به آنچه كه در سندرم آسیب بوجود می آید دیده شد ، معهذا از نظر آسیب شناسی این جراحات مایكوتوكسیكوز تشخیص داده شدند. از آنجا كه مقدار مایكوتوكسین در محموله های مختلف دان ساخته شده و مواد اولیه دان می تواند بسیار متغیر باشد ، لذا آزمایش این مواد به منظور تعیین مقدار مایكوتوكسین در آنها نمی تواند روش مطمئن و مناسبی برای تشخیص مایكوتوكسیكوز باشد.

 

 

 

 

برای تشخیص مایكوتوكسیكوز سه مورد زیر همواره باید تواما" در نظر گرفته شوند :

۱ علائم كلینیكی و نشانیهای كالبدگشایی

۲ علائم میكروسكوپی جراحات

۳ تعیین مقدار مایكوتوكسین موجود در اعضایی نظیركبد و كلیه افزایش تلفات معمولا" مهمترین نشانی مایكوتوكسیكوز درنیمچه های گوشتی و از سن ۵ هفتگی به بعد می باشد.

بیشتر تلفات دارای جراحاتی در كالبدگشایی می باشند كه بنام سندرم سمی قلبی – تنفسی و كبدی – كلیوی سیستم گردش خون نامیده می شود. عدم موفقیت در جداكردن عوامل بیماریزای عفونی و بروز واكنش های شدیدتر متعاقب واكسیناسیون نیز می توانند راهنمای خوبی برای تشخیص مایكوتوكسیكوز احتمالی باشند. در صورت احتمال وجود مایكوتوكسیكوز ، توصیه می شود كه سه روز متوالی و هر روز به مدت ۶ ساعت گله بدون دان باشد. در صورتیكه علائم تنفسی و تلفات رو به كاهش گذاشت باید وجود مایكوتوكسیكوز را در گله قطعی تلقی كرد. از روشهای كنترل مایكوتوكسیكوز در گله های گوشتی ، حذف دان تا چندین ساعت در روز از سن ۱۴ روزگی به بعد و نیز افزودن موادی بدان هستند كه مایكوتوكسین ها را بخود جذب كرده و بدینوسیله دان را عاری از مایكوتوكسین می نمایند.

موسسه مرغداری ایران

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0 محدودیت حروف
متن شما باید بیشتر از 5 حرف باشد
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • هیچ نظری یافت نشد