سیکل تخم گذاری یک گله حدود ۱۲ ماه طول می کشد. زمانی که سن پرنده به ۲۲ ۱۸ هفتگی می رسد، تولید تخم شروع می شود که این مورد وابسته به نژاد و فصل است. تولید گله به سرعت بالا رفته و ۸ ۶ هفته بعد به پیک خود (حدود۹۰ درصد) می رسد. تولید در طی ۱۲ ماه به تدریج به حدود ۶۵ درصد کاهش می یابد.

فاکتورهای متعددی مانع از تولید تخم می شوند. شناسایی علت کاهش ناگهانی تولید تخم یک گله نیاز به بررسی تاریخچه آن گله دارد. تولید تخم می تواند تحت تأثیر عوامل ذیل قرار بگیرد:

کمیت و کیفیت غذای مصرفی، آب مصرفی، شدت و طول مدت روشنایی، عفونت های انگلی، بیماری ها و تعداد زیادی از عوامل محیطی و مدیریتی.

عوامل غیر عفونی

ـ ازدیاد سن

جوجه ها می توانند سال ها زنده مانده و تولید تخم را برای تعداد زیادی از این سال ها ادامه دهند، اگر چه بعد از ۲ یا ۳ سال تعدادی از مرغان کاهش مشخصی را در تولید نشان می دهند. این حالت برای پرنده ای به پرنده دیگر متفاوت است. مرغان تخم گذار به خوبی می توانند به مقدار زیادی برای ۵۰ تا ۶۰ هفته تخم تولید کنند و سپس وارد یک دوره استراحت به نام تولک شوند. مرغان تخم گذار ضعیف و مسن اغلب واجد طول دوره تولک بیشتری بوده و کمتر تخم می گذارند.

 

 

 

ـ تغذیه نامناسب

مرغان تخم گذار برای اینکه مدت زمان زیادتری در پیک تولید تخم بمانند نیاز به یک جیره بالانس شده کامل دارند. تغذیه ناکافی می تواند باعث توقف تولید تخم شود. سطوح ناکافی انرژی، پروتئین و کلسیم می تواند باعث کاهش تولید تخم شود. بنابراین این نکته حائز اهمیت است که مرغان تخم گذار با یک غذای بالانس شده مخصوص خودشان تغذیه شوند. تغذیه با غذاهایی که همه قسمت های آن شامل غلات و غذای خشبی باشد، می تواند باعث به هم خوردن بالانس جیره شوند.در بسیاری موارد عدم بالانس انرژی می تواند باعث مشکلات دیگری شبیه پرولاپس اویدوکت شود. پرولاپس ممکن است زمانی که پرنده خیلی چاق یا تخم خیلی بزرگ باشد رخ دهد و لوله تولید مثلی پرنده توسط تخم به بیرون کشیده شود پرولاپس باعث آسیب دائمی به مرغ شده و در بسیاری موارد کشنده است.

کمبود اجزاء تشکیل دهنده جیره غذایی

ـ نمک

حیوانات یک تمایل ذاتی به مصرف نمک دارند. تغذیه با جیره فاقد نمک منجر به افزایش نوک زدن به پرها و کاهش تولید تخم می شود. در بیشتر حیوانات نمک به صورت کلرید سدیم به جیره آنها اضافه می شود. ید بندرت به عنوان یک ترکیب جداگانه اضافه می شود. در عوض نمک ید دار به طور معمول اضافه می شود. نمک کبالت ید دار اغلب در جیره خوک ها و نشخوار کنندگان اضافه می شود.

این نمک می تواند بدون هیچ مشکلی در جیره طیور اضافه شود. این نوع نمک معمولاً آبی است. سدیم یک ماده غذایی اصلی است که نقش اساسی در پایداری حجم آب بدن و pH خون و روابط اسمزی صحیح بازی می کند. همواره کاهش مصرف سدیم می تواند باعث فقدان اشتها شود. کمبود سدیم اثر نامناسبی روی استفاده از پروتئین و انرژی جیره داشته و بازده تولید مثلی را کاهش می دهد. کلر نیز یکی از اجزاء غذایی اصلی است. کلرید هیدروژن که از پیش معده (پروونتریکولوس) آزاد می شود برای هضم مهم است. کلرین نیز در حفظ بالانس اسموتیک مایعات بدن نقش بازی می کند. پرندگانی که کمبود کلرین دارند بسیار عصبی بوده و حساسیت آنها نسبت به صداهای ناگهانی افزایش می یابد.

ـ کلسیم

پوسته تخم از کربنات کلسیم تشکیل شده است. در طول پرورش نیاز پولت ها به کلسیم کم می باشد. اما زمانی که اولین تخم تولید می شود، مصرف کلسیم ناکافی منتج به کاهش تولید و کاهش کیفیت پوسته تخم می شود. مرغان کلسیم را در استخوان ذخیره می کنند. این استخوان ها تخصصی شده قادر به برداشت سریع کلسیم هستند. زمانی که کلسیم ذخیره شده خارج شود استخوان ها شکننده می شوند و در موارد شدیدمرغان قادر به ایستادن نیستند. این حالت تحت عنوان خستگی مرغان در قفس نامیده می شود. پرندگانی که روی زمین یا روی کف بستر پرورش می یابند کلسیم و فسفر را دوباره از طریق مصرف مدفوع بدست می آورند و دچار خستگی مرغان در قفس نمی شوند. کلسیم در جیره می تواند توسط سنگ آهک و یا صدف خوراکی تأمین شود. اندازه ذرات می تواند کلسیم قابل دسترس را متأثر سازد. به طور معمول ذرات کلسیم بزرگتر نسبت به ذرات کلسیم کوچکتر آهسته تر منتشر می شود و این ممکن ایت برای روند پیوسته تولید تخم مهم باشد. خصوصاً در دوره تاریکی یعنی زمانی که پرندگان به طور معمول غذا نمی خورند.استفاده از سنگ آهک دولومیت به طور دوره ای در جیره غذایی پیشنهاد می شود. اگر چه سنگ آهک دولومیت (که در صنعت فولاد استفاده می شود) هرگز نباید در غذای طیور وارد شود. سنگ آهک دولومیت حاوی حداقل ۱۰ درصد منیزیم است که با کلسیم باند شده و با آن بر سر مکان های جذب روده رقابت می کند. پیامد استفاده از سنگ آهک دولومیت عدم دسترسی کافی به کلسیم می باشد. پرندگان جوان نباید با سطح بالای کلسیم جیره تخم گذاری تغذیه شوند، زیرا باعث عدم بالانس نسبت کلسیم به فسفر می شود که با همه گیری بالایی، باعث مرگ و میر می شود.

ویتامین D

ویتامین D برای جذب و استفاده صحیح از کلسیم لازم است. سطح ناکافی از ویتامین D سریعاً باعث ایجاد کمبود کلسیم می شود و تولید تخم کاهش می یابد. ویتامین D به دو صورت D۲ وD۳ در غذا وجود دارد. در بیشتر حیوانات کارایی هر دو مساوی است. در پرندگان ویتامین D۳ به طور قابل توجهی فعال تر از D۲ است.بنابراین در جیره طیور ویتامین D باید به صورت D۳ اضافه گردد.

 

پروتئین

نیاز غذایی به پروتئین بر اساس نیاز به اسید آمینه که واحدهای تشکیل دهنده پروتئین ها می باشند، بنا شده است. در پروتئین های بدن ۲۲ اسید آمینه وجود دارد که همه آنها از لحاظ فیزیولوژیکی مهم و اصلی اند. طیور قادر به سنتز بعضی از این اسید آمینه ها نیستند. بنابراین لازم ایت در جیره اضافه شوند. نیاز به اسید آمینه ها بسته به نوع تولید (رشد ـ تخم گذاری) سن، نوع، نژاد و سویه متغیر است. متیونین اسید آمینه است که اغلب در تخم گذاری کمبود آن دیده می شود. زمانی که پولت ها وارد مرحله تخم گذاری می شوند نیاز آنها به پروتئین، ویتامین و مینرال در روز افزایش می یابد و این از آن جهت است که این مواد در تخم به کار می روند. اگر پروتئین موجود در غذا کم باشد یا اسید آمینه های مورد نیاز فراهم نشود تولید تخم ضعیف شده و میزان جوجه درآوری کاهش می یابد.

چربی

چربی در جیره منبع انرژی، لینوالئیک اسید و اسیدهای چرب ضروری است. کمبود لینولئیک اسید باعث کاهش تولید تخم می شود. چربی های جیره همچنین به عنوان حاصل ویتامین های محلول در چربی بوده و تعدادی از چربی ها برای جذب ویتامین ها ضروری اند. در واقع نقص در جذب ویتامین های محلول در چربی (E K D A) مهمترین نتیجه کمبود چربی در جیره غذایی است.

مسمومیت

نمک

اگر چه نیاز پرندگان به نمک کم است،ولی سطوح کافی از آن ضروری است و مقادیر اضافی آن بسیار سمی است و باعث کاهش تولید تخم می شود. پرندگان نیاز به یک بالانس بین سطح سمی و ضروری نمک دارند آبکی شدن افزایش مصرف نمک به سرعت باعث مدفوع و بستر مرطوب می شود. چندین ترکیب غذایی مثل پودر ماهی، گلوتن ذرت، پودر گوشت، آب پنیر و گل آفتابگردان حاوی سطح بالایی از سدیم اند.زمانی که این ترکیبات استفاده می شوند سطح نمک اضافه شده به جیره باید کاهش یابد.

فسفر

نقش تغذیه ای فسفر به طور تنگاتنگی وابسته به کلسیم است. هر دوجزء اصلی استخوان هستند. نسبت کلسیم به فسفر جیره روی جذب این دو اثر می گذارد و افزایش هر کدام از این دو مانع جذب دیگری شده و می تواند باعث کاهش تولید و کیفیت تخم و میزان جوجه درآوری شود. علاوه بر فعالیت آن در استخوان، فسفر نقش اولیه ای در متابولیسم کربوهیدرات و نقش فعالی در متابولیسم چربی ایفا می کند، علاوه بر این نیز باعث تنظیم بالانس اسید بدن می شود.

ویتامینD

افزایش ویتامین D باعث افزایش جذب کلسیم و سپس منتج به هیپر کلسیمی می گردد،این امر باعث کاهش تولید تخم می شود. بیشتر گونه های حیوانی تا ۱۰ برابر نیازشان توانایی تحمل ویتامین D اضافی را برای مدت طولانی دارند. در فرصت زمانی کوتاه طیور توانایی تحمل ۱۰۰ برابر نیازشان را دارند. ویتامینD مازاد بر نیاز درجیره مطلوب طیور نیست.

مایکوتوکسین

کپک ها

کپک ها می توانند باعث تولید مایکوتوکسین هایی شوند که روی تولید تخم و سلامت عمومی اثر منفی داشته باشند. این مایکوتوکسین ها با جذب متابولیسم مواد غذایی مداخله می کنند که البته بسته به نوع مایکوتوکسین دارد. زمانی که جیره های حاوی مایکوتوکسین به طیور داده می شوند به طور واضح کمبود ویتامین D۳ و کلسیم، رخ می دهد. به علاوه برخی از مایکوتوکسین ها دارای اثرات هورمونی هستند که باعث کاهش تولید تخم می شوند. مهمترین مایکوتوکسین مربوط به غلات آفلاتوکسین است که توسط کپک آسپرژیلوس فلاووس تولید می شود. کپک می تواند غلات را در مزرعه و انبار آلوده سازد. آفلاتوکسین در زیر نور اولترا ویوله فلئورسنت می شود. بنابراین اگر در غلات وجود داشته باشد می تواند یوسیله نور سیاه تشخیص داده شود. سایر مایکوتوکسین هایی که اغلب در غلات و سایر دانه ها هستند شامل زرالنون، اکراتوکسین، توکسین T – ۲ ، و میتوکسین و سیترونین می باشند. بیش از ۳۰۰ مایکوتوکسین تا به حال شناخته شده است.

بوتولیسم

بوتولیسم باعث مسمومیت حاد می شود. مسمومیت بوسیله مصرف نوروتوکسین تولید شده توسط باکتری کلستریدیوم بوتولینوم ایجاد می شود. این حالت به طور معمول زمانی رخ می دهد که لاشه های پرندگان مرده جمع آوری نشده در سالن، غذاهای فاسد شده و سایر مواد ارگانیک فاسد شده را مصرف کنند. تالاب ها یا سایر منابع آب های راکد مناطقی اند که اغلب مواد فاسد شونده ای که ممکن است حاوی توکسین باشند، در آنها یافت می شوند.

سایر توکسین ها

در صورتی که قسمت هایی از گیاه یا دانه های آنها توسط پرنده مصرف می شوند، به درجات متفاوتی مسمومیت زا هستند. ممکن است میزان تولید، قدرت جوجه درآوری، رشد و قدرت زنده مانی کاهش یابد. از این گیاهان می توان از Crotalaria – coffeeweed – cottonseeds – chickpeas – vetches nightshade و omamentals نام برد. سایر مشکلات بالقوه می تواند توسط حشره کش ها، علف کش ها، ضد عفونی کننده ها، غنی کننده ها، داروها، آنتی بیوتیک ها و سایر مواد شیمیایی نظیر روغن و ضد یخ رخ دهد.

ضد کوکسیدیوزها

ضد کوکسیدیوزها برای جلوگیری از کوکسیدیوز معمولاً در جیره پولت جایگزین، پرندگان گوشتی و گله های مادر جوان که روی بستر پرورش دده می شوند استفاده می شوند. ضد کوکسیدیوزها به مرغان تخم گذار تجارتی داده نمی شود.

نیکاربازین

زمانی که نیکاربازین به جیره مرغان مادر و تخم گذاری در سطح نرمال جهت مقابله با کوکسیدیوز اضافه می شود، بازدهی تولید مثلی را کاهش داده، غشاء زرده نازک و خالدار می شود. زمانی که نیکاربازین در مرغان با تخم مرغ قهوه ای مصرف می شود، باعث می گردد که رنگ تخم مرغ ظرف ۴۸ ساعت به سفید تغییر کند. اگر چه، این حالت کاملاً برگشت پذیر است. به طوری که زمانی که از غذا حذف شود، رنگ قهوه ای بر می گردد. حتی سطح پایین نیکاربازین می تواند باعث فقدان رنگ پوسته، خالدار شدنزرده و کاهش جوجه درآوری شود.

 

موننسین

موننسین با قابلیت ترین ضد کوکسیدیوز است. موننسین و سایر ضد کوکسیدیوزهای سونوفوره زمانی که با جیره های حاوی پروتئین کم مصرف شوند باعث کاهش تولید تخم می شوند.

مشکلات مدیریتی

گرسنگی

اگر مرغان برای چندین ساعت از غذا محروم شوند، کاهش در تولید تخم مرغ رخ خواهد داد. میزان کاهش در تولید تخم وابسته به زمانی است که از غذا محروم مانده اند. باید مطمئن بود که پرندگان دسترسی کافی به غذای کاملی که نیاز تغذیه ای آنها را فراهم می کند دارند. غذاهایی که در خارج برای بیش از ۲ هفته ذخیره می شوند ممکن است کپک زده باشند. اگر غذا مرطوب باشد باید از رده خارج شود. در ضمن میزان ویتامین غذا زمان های ذخیره طولانی کاهش می یابد.

تشنگی

آب هنوز به عنوان مهمترین غذای اصلی شناخته می شود. آب به تنهایی قسمت اعظمی از بدن که حدود ۷۰ درصد وزن نهایی بدن است را تشکیل می دهد. دسترسی به آب بسیار مهم بوده و فقدان آب برای چندین ساعت شاید باعث کاهش تولید تخم شود. مرغان به کمبود آب نسبت به کمبود غذایی حساس ترند. میزان آب مورد نیاز با دمای هوا، رطوبت، ترکیب جیره و میزان تولید تخم ارتباط دارد. به طور معمول این طور در نظر گرفته می شود که طیور تقریباً دو برابر دان مصرفی آب می نوشند. اما میزان آب مصرفی خصوصاً در هوای گرم بسیار متغیر است.

طول ناکافی روز

مرغان برای تولید تخم نیاز به ۱۴ ساعت روشنایی دارند. شدت نور باید به حدی باشد که بتوان در بالای سر پرنده روزنامه خواند. کاهش طول روز در پاییز و کوتاه تر شدن آن در زمستان به عنوان عامل کاهش شدید و حتی قطع تولید تخم تصور می شود، مگر این که نور مورد نیاز تأمین گردد. زمانی که تولید قطع شود پرنده وارد دوره تولک می شود. انتظار می رود مرغانی که فقط تحت نور طبیعی قرار دارند، تولید مجدد تخم را در بهار آغاز کنند.

دمای بالای سالن

دمای بالا باعث مشکلات شدیدی در انواع طیور می شود. غذای مصرفی، تولید تخم، اندازه تخم و جوجه درآوری تحت شرایط استرس حرارتی به طور منفی رقم می خورد.سایه، تهویه و استفاده از آب سرد اثرات منفی استرس حرارتی را کاهش می دهد.

انگل های خارجی

انگل خارجی ارگانیسم انگلی است که از خارج از بدن میزبان تغذیه می کند.

جرب شمالی طیور

أرنیتونیسوس سیلویاروم معمولی ترین جرب طیور است. این جرب از خون طیور تغذیه کرده و باعث آزردگی آنها می شود. در آلودگی های انگلی سنگین، بازده غذایی، تولید تخم و توانایی مقابله و غلبه بر بیماری ها کاهش می یابد.

شپش

چندین گونه از شپش های جونده ممکن است در جوجه ها خصوصاً در آنهایی که در گله های با تعداد کم قرار دارند، یافت شوند. شپش جوجه ها از پوسته ها، پرها و تخریشات پوستی تغذیه می کنند. شپش به قسمت های بالای پرنده می خزد و با اعضاء دهانی و چنگک های تیز خود پوست را خراش می دهد. تخریشات مداوم باعث می شود که پرنده عصبی شده و رفتار غیر طبیعی از خود نشان دهد که باعث عدم رشد عمومی در آنها می شود. تولید تخم در گله های آلوده ممکن است تا ۱۰ درصد کاهش پیدا کند، اگر چه ممکن است در تعدادی از گله ها با آلودگی سنگین میزان کاهش تولید تخم تابیش از ۲۰ درصد هم برسد.

کنه

کنه های سخت اغلب اوقات مشکل شدیدی را در گله های خانگی ایجاد می کنند و ممکن است پیشگیری و ریشه کن کردن آنها مشکل باشد. کنه های ماده بالغ به پوست اطراف صورت و یر چسبیده و باعث واکنش شدیدی می شوند و در برخی موارد دکوری رخ می دهد.

انگل های داخلی

انگل های داخلی انگل هایی هستند که داخل بدن میزبان زندگی کده وتغذیه می کنند. آلودگی های سنگین با انگل های داخلی می تواند باعث عدم رشد، کاهش بازده غذایی کم، رشد کم، کاهش تولید تخم و مرگ و میر در آلودگی های شدید شود. پرندگان آلوده ممکن است به بیماری ها و استرس های متعددی مستعد شوند.

کرم های نواری

کرم های نواری (سستودها) به رنگ شبیه سفید یا زرد استخوانی، دندهای شکل و قطعه قطعه اند. اندازه آنها بسیار متغیر بوده، طول آنها از ۱۷% تا ۱۲ اینچ است. اگر چه کرم های نواری آسیب های گسترده ای در روده ایجاد نمی کنند، ولی آنها یک رقیب غذایی محسوب می شوند. سستودها غذای خودشان را نمیتوانند هضم کنند. در عوض خود را به دیواره داخلی روده پرنده می چسبانند و اجازه می دهند بدن قطعه قطعه آنها در مواد غذایی هضم شده آویزان بماند و آنها را قبل از اینکه توسط میزبان استفاده شوند، جذب می کنند. انواعی از ترکیبات ضد کرم به صورت تجارتی وجود دارد که به طور سالم و مؤثری سستودها و نماتودهای طیور را حذف می کنند.

 

بیماری های عفونی

آبله

آبله یک بیماری ویروسی است که با ضایعات فلس مانند در روی پوست قسمت های بدون پر بدن و یا با خطوط دیفتریک غشایی در روی دهان و راه های هوایی مشخص می شود. آلودگی با ویروس آبله طیور موجب کاهش رشد و بازده غذایی و نیز سریع تولید تخم شود. آبله ممکن است در هر سنی پرنده را درگیر کند. روش انتقال آن از طریق تماس مستقیم با جوجه ها یا پشه های آلوده می باشد.

کوکسیدیوز

یک بیماری تک تاخته ای است که با اسهال و آنتریت در طیور شناخته می شود. بر خلاف سایر میکروارگانیسم های آلوده کننده طیور، کوکسیدیاها را هر جایی که طیور در آن پرورش می یابند، می توان یافت. کوکسیدیوز می تواند به صورت خیلی خفیف تا خیلی شدید بروز نماید. سویه های خاص از کوکسیدیاها به طور گوناگون پرنده را مبتلا می سازند که این باعث تفاوت در علائم می شود. به هر حال در کوکسیدیوز یکی یا چند تا از علائم ذیل دیده می شود:

اسهال خونی، مرگ ومیر بالا، لاغری، کاهش مشهود در مصرف غذا، اسهال و کاهش در تولید تخم در مرغان تخم گذار و سستی عمومی. به طور معمول در دو جیره غذایی طیور کوکسیدیواستات اضافه می گردد و به علاوه واکسن زنده آن نیز موجود می باشد.

برونشیت عفونی طیور

برونشیت عفونی واگیرترین بیماری تنفسی طیور است. ویروس برونشیت عفونی مقاومت متوسطی داشته و توسط ضد عفونی کننده های معمولی از بین می رود. برونشیت عفونی فقط در جوجه ها رخ می دهد (برونشیت عفونی از برونشیت بلدرچین که بلدرچین باب وایت را مبتلا می کند متفاوت است). جوجه ها در تمام سنین به برونشیت عفونی حساس اند. در مرغان تخمگذار با علائم تنفسی (و تنفس با دهان باز،عطسه، سرفه) و کاهش آشکار تولید تخم همراه است. کیفیت تخم نیز تحت تأثیر قرار می گیرد. کیفیت پوسته ضعیف و نامنظمی های پوسته (پوسته نرم و شکننده) ممکن است مدت طولانی بعد از شیوع بیماری باقی بماند. جوجه هایی که به برونشیت عفونی خصوصاً در هفته های اول زندگی آلوده می شوند، ممکن است هرگز تخم گذار خوبی نشوند. درمان مؤثری برای برونشیت عفونی وجود ندارد. اگر چه استفاده از آنتی بیوتیک به مدت ۵ ۳ روز بعد از بیماری ممکن است در جلوگیری از عفونت ثانویه کمک کند. برای جلوگیری از بیماری می توان از واکسن استفاده نمود. اما واکسن فقط زمانی که از همان سروتیپ موجود در منطقه استفاده شده باشد، مؤثر واقع می شود. واکسن برونشیت عفونی اغلب با واکسن نیوکاسل همراه بوده و در یک ویال قرار دارند.

نیوکاسل

بیماری نیوکاسل توسط ویروس ایجاد می شود. ویروس نیوکاسل پاتوژنسیته های متفاوت داشته و به لنتوژینک (کم حدت) مزوژنیک (حدت متوسط) و ولوژنیک (حدت زیاد) تقسیم شده است. بیماری نیوکاسل بوسیله وقوع ناگهانی و شیوع سریع در گله مشخص می شود. علائم بالینی در گله های تخم گذار بالغ می تواند شامل خمودگی، فقدان اشتها و کاهش آب مصرفی و کاهش قابل توجه در تولید تخم باشد. تولید می تواند به صفر هم برسد. دوره بیماری ۱۴ ۱۰ روز طول می کشد، ولی طیور تا ۶ ۵ هفته بعد به تولید کامل بر نمی گردند. درمانی برای این بیماری وجود ندارد. آنتی بیوتیک ها را می توان به مدت ۵ ۳ روز برای جلوگیری از عفونت ثانویه داد. جوجه ها و بوقلمون ها می توانند توسط واکسن در مقابل بیماری نیوکاسل ایمن شوند.

آنفلوانزای طیور

آنفلوانزای طیور یک بیماری ویروسی است که دستگاه های عصبی، هاضمه و تنفسی تعدادی از گونههای پرندگان را مبتلا می کند. ویروس آنفلوانزای طیور به وسیله شدت بیماری که ایجاد می کند طبقه بندی می شود و شامل سویه های فاقد پاتوژنیستی و پاتوژنیستی زیاد است.شکل دارای پاتوژنیستی کم باعث علائم تنفسی(عطسه وسرفه) و اسهال می شود. میزان مرگ و میر معمولاً پایین است. شکل با پاتوژنیسته زیاد باعث تورم صورت،سیانوز،استرس تنفسی و دهیدراتاسیون می شود. نقاط سفید و قرمز تیره (ایسکمی، سیانوز) در روی تاج و پای جوجه ها دیده می شود. مرگ و میر بین کم تا ۱۰۰ درصد متغیر است. کاهش یولید تخم وابسته به شدت بیماری است و می تواند شدید باشد. برای آنفلوانزا درمن اختصاصی وجود ندارد. ترجیهاً بهبودی خودبخودی است. پرندگانی که ۷ روز بعد از عفونت کشتار می شوند، دلیل واضحی برای نشان دادن بیماری در آنها وجود ندارد. گله های آلوده باید در جایی که هستند قرنطینه شوند. قرنطینه باید تا زمانی که گله می خواهد از سالن خارج شود ادامه یابد. دوره بیماری ۱۴ ۱۰ روز است، اما پرندگان بهبود یافته ویروس را تا ۳ هفته در مدفوع دفع می کنند. تخم این مرغان برای مصرف سالم است، ولی پوسته باید شسته شده و بهداشتی شود. بستر و کود طیور باید قبل از اینکه در زمین های زراعی به کار رود، به صورت کامپوست در بیاید.

 

نیوکاسل

بیماری نیوکاسل توسط ویروس ایجاد می شود. ویروس نیوکاسل پاتوژنسیته های متفاوت داشته و به لنتوژینک (کم حدت) مزوژنیک (حدت متوسط) و ولوژنیک (حدت زیاد) تقسیم شده است. بیماری نیوکاسل بوسیله وقوع ناگهانی و شیوع سریع در گله مشخص می شود. علائم بالینی در گله های تخم گذار بالغ می تواند شامل خمودگی، فقدان اشتها و کاهش آب مصرفی و کاهش قابل توجه در تولید تخم باشد. تولید می تواند به صفر هم برسد. دوره بیماری ۱۴ ۱۰ روز طول می کشد، ولی طیور تا ۶ ۵ هفته بعد به تولید کامل بر نمی گردند. درمانی برای این بیماری وجود ندارد. آنتی بیوتیک ها را می توان به مدت ۵ ۳ روز برای جلوگیری از عفونت ثانویه داد. جوجه ها و بوقلمون ها می توانند توسط واکسن در مقابل بیماری نیوکاسل ایمن شوند.

آنفلوانزای طیور

آنفلوانزای طیور یک بیماری ویروسی است که دستگاه های عصبی، هاضمه و تنفسی تعدادی از گونههای پرندگان را مبتلا می کند. ویروس آنفلوانزای طیور به وسیله شدت بیماری که ایجاد می کند طبقه بندی می شود و شامل سویه های فاقد پاتوژنیستی و پاتوژنیستی زیاد است.شکل دارای پاتوژنیستی کم باعث علائم تنفسی(عطسه وسرفه) و اسهال می شود. میزان مرگ و میر معمولاً پایین است. شکل با پاتوژنیسته زیاد باعث تورم صورت،سیانوز،استرس تنفسی و دهیدراتاسیون می شود. نقاط سفید و قرمز تیره (ایسکمی، سیانوز) در روی تاج و پای جوجه ها دیده می شود. مرگ و میر بین کم تا ۱۰۰ درصد متغیر است. کاهش یولید تخم وابسته به شدت بیماری است و می تواند شدید باشد. برای آنفلوانزا درمن اختصاصی وجود ندارد. ترجیهاً بهبودی خودبخودی است. پرندگانی که ۷ روز بعد از عفونت کشتار می شوند، دلیل واضحی برای نشان دادن بیماری در آنها وجود ندارد. گله های آلوده باید در جایی که هستند قرنطینه شوند. قرنطینه باید تا زمانی که گله می خواهد از سالن خارج شود ادامه یابد. دوره بیماری ۱۴ ۱۰ روز است، اما پرندگان بهبود یافته ویروس را تا ۳ هفته در مدفوع دفع می کنند. تخم این مرغان برای مصرف سالم است، ولی پوسته باید شسته شده و بهداشتی شود. بستر و کود طیور باید قبل از اینکه در زمین های زراعی به کار رود، به صورت کامپوست در بیاید.

آنسفالومیلیت طیور

این بیماری ویروسی پرندگان جوان را مبتلا می سازد. این بیماری با ترمور و عدم هماهنگی به خصوص در سر و گردن جوجه ها و افزایش سطح مرگ و میر مشخص می شود. جوجه های بهبود یافته بعد از بلوغ جنسی ممکن است دچار کاتاراکت شوند. در مرغان مبتلا کاهش در تولید تخم و جوجه درآوری قابل ذکر است. مرغان تخم گذار علائم بالینی را زمانی نشان می دهند که عفونت وارد گله شده است. اگرچه میزان تولید با یک کاهش تدریجی در تولید تخم که بیش از ۲ هفته به طول نمی کشد همراه می باشد. در گله های مادر کاهش در جوجه درآوری قابل توجه است. درمان مؤثری برایAE وجود ندارد. همه مادران جایگزین و پولت های تخم گذار باید ایمن شوند.

مایکوپلاسماگالی سپتیکوم

عفونتMG (بیماری مزمن تنفسیCRD ، عفونتMG – airscculitis,pplo) با دیسترس تنفسی (عطسه، سرفه، رال، ترشحات از چشم و بینی) مشخص می شود. غذای مصرفی و تولید تخم در مرغان تخمگذار کاهش می یابد. مرگ ومیر معمولاً کم استؤ اما ممکن است تعدادی از پرندگان دچار عدم رشد باشند. ممکن است میکراوارگانیسم در گله ها حاضر باشد، ولی تا زمانی که توسط استرس مثل تغییر در وضعیت سالن، مدیریت، تغذیه و هوا برانگیخته شوند باعث بیماری نشود. تعدادی از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف برای درمان استفاده شده اند و میزان خسارات را کاهش می دهند. اگرچه زمانی که این آنتی بیوتیک ها قطع شوند بیماری دوباره برمی گردد. عمده آنتی بیوتیک ها به آب و دان اضافه می شوند ولی ترجیحاً باید در آب استفاده شوند. تایلوزین و تتراسکیلین به طور وسیعی برای درمان استفاده شده اند. تزریق آنتی بیوتیک ها در صورتی که بیماری در مراحل پیشرفته باشد و نیز گله به اندازه کافی کوچک باشد تا بتوان درمان فردی انجام شود، بیشتر مؤثر است. مطابق با دستورFDA بعد از مصرف داروها باید یک دوره زمانی وجود داشته باشد، تا باقیمانده دارویی در گوشت و تخم نباشد. واکسن زنده و کشته برای کاهش اثرات منفی بیماری به کار گرفته شده است.

موسسه مرغداری ایران

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0 محدودیت حروف
متن شما باید بیشتر از 5 حرف باشد
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • هیچ نظری یافت نشد