چرم شتر مرغ در حال حاضر برای این صنعت‎ ‎بصورت یك معضل در آمده است. این محصول نمی تواند علیرغم منحصر بفرد ‏بودن، كمیاب‎ ‎بودن و با داشتن دامنه وسیعی از كاربردها، درآمد مورد انتظار را برای تولید كننده‎ ‎حاصل كند. حال مساله این ‏است كه شاید می باید كلی تر به این قضیه نگریست و به دنبال‏‎ ‎مشكلات اصولی گشت‎. 
همانند صنعت شترمرغ در آفریقای جنوبی، ما نیز نمی باید به‎ ‎شرایط فعلی كه چرم شترمرغ دارد بعنوان یك مشكل نگاه كنیم، ‏بلكه مساله ای است كه می‎ ‎باید حل شود. بازار خصوصیتی دارد كه بدین صورت كه در پی بوجود آمدن یك مشكل غیر‎ ‎عادی، ‏خودش را اصلاح می كند. مانند آنچه در مورد نرخ معاوضه رند ( واحد پول آفریقای‎ ‎جنوبی) وجود داشت. حال جگونه می باید ما ‏بعنوان متولیان صنعت پرورش شترمرغ در‎ ‎آفریقای جنوبی از شر مشكل موجود خلاص شویم و چگونه می توانیم محیط متغیر ‏تجارت فعلی‎ ‎را تنظیم و تثبیت كنیم؟‎ 
اگر موفق به تنظیم شرایط شویم باید بدانیم كه در طول 4‏‎ ‎سال آینده نیز می باید این روند را به منظور اطمینان از پایدار بودن ‏وضعیت صنعت،‎ ‎دوباره انجام دهیم‎. 
دلیل وضعیت موجود این است كه در حال حاضر ما در بازار بین‎ ‎المللی مشغول فعالیت هستیم و هیچ قانون یا ساختار ‏مشخصی برای حفاظت از ما وجود‏‎ ‎ندارد. ما می باید ساختار صنعت خود را طوری بسازیم كه قابل رقابت با بازار بین‎ ‎المللی ‏باشد و یا اینكه حد اقل از مشكلات این بازار به دور باشد‎. 
این صنعت می‎ ‎باید برنامه ای به منظور داشتن در ساختار مهم برای تضمین پایداری وضعیت و نیز بوجود‎ ‎آمدن یك صنعت ‏آگاهانه داشته باشد‎. 
‎ 

 

الف) پایداری‎ 
كشاورزان، فرآیند‎ ‎كنندگان و موسسات بازاریابی نیازمند پایداری در قیمتها و نیز حجم كالای عرضه شده و‎ ‎بسیاری موارد دیگر ‏باشند. اجازه بدهید اكنون فقط قیمت و حجم كالا را در نظر بگیریم‎. ‎تضمین ثابت بودن قیمتها به دلیل اینكه بازار فعلی، بازاری ‏فعال و آزاد است و نیز‎ ‎اینكه قیمت چرم شترمرغ تحت تاثیر شرایط اقتصادی دنیا می باشد، امری محال‎ ‎است‎. 
این بازار هیچگاه شرایط و پایداری برای ما فراهم نمی كند و این واقعیتی است‎ ‎كه وجود دارد. اما این صنعت می تواند خود را ‏طوری تجهیز كند كه قیمتهای پرداخت شده‎ ‎به كشاورز وضعیت پایداری داشته باشد. این وضعیت می باید در سالهای خوب و ‏سالهای بد‎ ‎حالت یكسانی داشته باشد. در سالهای خوب می باید ذخایری برای كمك به كشاورزان در‎ ‎سالهای بد فراهم كرد. ‏سازمانهای در ارتباط با مزرعه داران شترمرغ باید توانایی‎ ‎داشتن ذخایری را برای كمك به خودشان در صورت نیاز داشته باشند. ‏اگر موسسات فرآیند‎ ‎كننده و بازاریابی در وضعیت خوب مالی نباشند، مزرعه داران نیز در وضعیت خطرناكی‎ ‎قرار خواهند داشت. ‏می باید سطوح واقع بینانه ای از درآمد برای تضمین مالی هم مزرعه‎ ‎داران و هم فرآیند كنندگان در نظر گرفته شود‎. 
كشاورزانی كه خود را با این‎ ‎سازمانها هماهنگ می كنند می باید بدانند كه هنگامی كه بازار خوب است، آنها نیز‎ ‎بالاترین سود ‏را نخواهند داشت و در عوض در شرایط بد بازار به آنها صدمه جدی وارد‎ ‎نمی آید و پایین ترین قیمت به آنها پرداخت نخواهد ‏شد. این تصمیم گیری مشكلی برای یك‎ ‎كشاورز است‎. 
برای كشاورزانی كه بطور مداوم فعالیت داشته اند، منصفانه نیست كه‎ ‎ذخیره ای در وضعیت خوب بازار کنار بگذاریم تا در ‏شرایط بد به او کمک کنیم؟. این‎ ‎حالت یک وضعیت پر خطر خواهد بود و صنعت می باید بتواند در دراز مدت یه كشاورز برای‎ ‎ضررهای احتمالی غرامت بپردازد‎. 
پایداری در حچم محصولات تولیدی فقط زمانی حاصل‎ ‎می شود که فرآیند کنندگان تصمیم بگیرند چه حجم تولیدی می تواند هم ‏از نظر تولید و‎ ‎هم از نظر بازاریابی مناسب باشد‎. 
فرآیند کنندگان نباید سهمی از کل تعداد پوست‎ ‎های فروخته شده در یک سال بخصوص را در نظر بگیرند بلکه می باید نسبت ‏ثابتی از بازار‎ ‎را مشخص کنند و سپس تصمیم بگیرند که می خواهند به چند در صد از بازار موجود خدمات‎ ‎ارائه دهند. رشد ‏کنترل نشده سهم بازار و ظرفیت مورد استفاده، برای تولید کنندگان‎ ‎انتظاراتی در پی خواهد داشت که نمی تواند الزاما حالت ‏پایدار و ثابتی ایجاد کند. من‎ ‎نمی گویم که میزان رشد منفی است بلکه منظور من این است که رسد پایدار مسلما بهتر‎ ‎خواهد بود‎. 
‎ 
ب) اطلاعات‎: ‎مزرعه داران شترمرغ نیازمند داشتن اطلاعات‎ ‎به روزی با توجه به موارد زیر می باشند‎: 
‎1. ‎چه تعداد پرنده می تواند کشتار‎ ‎شود‎. 
‎2. ‎قیمت مورد انتظار چقدر است‎ 
‎3. ‎نیازها و خصوصیات محصول، وزن پرنده و‎ ‎اندازه پوست و عوامل متعددی مانند اندازه پر چیست‎. 
با مد نظر داشتن این موضوع که‎ ‎چرخه تولید از 14 تا 20 ماه طول می کشد، مهمترین و بحرانی ترین زمان برای مزرعه دار‏‎ ‎ابتدای این چرخه می باشد تا بتواند تصمیم بگیرد به چه میزان بر روی پرندگان کشتاری‎ ‎سرمایه گذاری کند. در حال حاضر این ‏تصمیمات در وضعیت خلا اطلاعاتی گرفته می شود‎. ‎قیمت جوجه یک روزه توسط بازار فعلی تعیین می گردد تا بازار آینده‎. 
این وضعیت با‎ ‎این واقعیت که افراد بازاریاب هیچ ایده ای در مورد شرایط بازار در 18 تا 24 ماه‏‎ ‎آینده ندارند تلفیق شده و شرایط ‏فعلی را ساخته است. بازار شترمرغ در هنگام نیاز به‎ ‎تصمیم گیریهای اساسی، بسیار تاریک و نا شناخته می باشد و ما ‏سالهاست که این وضعیت‎ ‎را پذیرفته ایم. علاوه بر این مشکلات این واقعیت نیز وجود دارد که در بازار محدود‎ ‎چرم شترمرغ، ‏اخبار به سرعت پخش می شوند. این وضعیت مشکل ساز توسط بازاریاب ها‎ " ‎اطلاعات کنسرو شده " نامیده می شود که در ‏این حالت بازاریابها سعی به تاثیر گذاری‎ ‎بر شرایط بخصوص بازار ( اغلب تاثیر منفی بر کشاورز) دارند. کانال توزیع بین دباغ‎ ‎خانه ‏و خرده فروشها بسیار طولانی می باشد. این عامل مهم از داشتن اطلاعات صحیح‎ ‎بازار جلوگیری می کند. تا زمانی که این ‏مشکل مطرح نشود، سیل اطلاعات دست دوم و‎ ‎تحریف شده ادامه خواهد داشت. اما ماهیت بازار آینده چه خواهد بود؟ من ‏قبلا خاطر‎ ‎نشان کرده ام که کشاورز می باید محصول خوب تولید کند، محصولی سازگار با نیازهای‎ ‎بازار‎. 
بازار امروزی به طور مداوم در حال تغییر است و همواره در پی محصولات‎ ‎جدید می باشد. از دباغ خانه ها خواسته خواهد شد ‏کاری انجام بدهند که تا بحال انجام‎ ‎نداده بودند و اگر آنها خود را با شرایط تطبیق ندهند و به شیوه خودشان که سالها‎ ‎مطابق ‏آن عمل می کردند ادامه دهند، به بن بست خواهند رسید‎. 
درست است که 80‏‎ % ‎تولیدات را همین محصولات متداول تشکیل می دهند، اما معرفی یک محصول جدید دارای‎ ‎خلاقیت بالا ‏باعث تکان دادن بازار می شود و شترمرغ را همواره در جلو چشم مصرف‎ ‎کنندگان حفظ می کند. همچنین در آینده از دباغ ها ‏انتظار خواهیم داشت که محصولات خام‎ ‎خود را در گروههای متمایز بیشتری برای عرضه به بازارهای گوناگون تولید‏‎ ‎کنند‎. 
البته بطور طبیعی تعداد دستجات محصولات دباغها به دلیل تمایل آنان به کار‎ ‎بصورت یکنواخت و یک شکل زیاد نخواهد بود، اما ‏تغییر این شرایط به منظور گسترش بازار‎ ‎چرم شترمرغ ضروری می باشد. کشاورز هم می تواند ماهیت پوستهای تولیدی خود ‏را از فصلی‎ ‎به فصل دیگر تغییر دهد‎. 
در آینده تنوع بازار عرضه به احتمال زیاد از مزرعه شروع‎ ‎خواهد شد. صنعت شترمرغ آفریقای جنوبی می باید نسبت به ‏نیازهای بازار و مد روز حساس‎ ‎تر باشد و منابع خود را به سمت حداکثر کردن عرضه چرم شترمرغ هدایت کند. در حال حاضر‎ ‎مراکز طراحی مد از چرم شترمرغ استقبال نمی کنند اما نمی توانند به این روند ادامه‏‎ ‎دهند. ما نیز به عنوان یک صنعت می ‏باید در جهت تغییر این امر تلاش کنیم. تکنیک های‎ ‎تبلیغاتی مختلفی برای شرایط مختلف بازار مورد نیاز است. عموما فکر می ‏کنیم چرم‎ ‎شترمرغ در دنیا بیش از حد تولید می شود. اما به این صورت نیست. وضعیت اشباع شدن‎ ‎بازار فقط در مورد بازار ‏سنتی صدق می کند. مثلا بکارگیری مارکهای تجاری خاص و‎ ‎استفاده از منحصر بفرد بودن محصولات شرکتهای بخصوص را ‏می توان در ژاپن که صنعت پوست‎ ‎شترمرغ بخوبی در آن پذیرفته شده است اعمال کرد. شرکتهایی که مایل به گسترش ‏سهم‎ ‎بازار خود هستند می توانند این کار را خودشان با مارک گذاری روی محصولاتشان انجام‎ ‎دهند‎. 
‎ 
اما چگونه می توان تمام موارد مهم ذکر شده را در کنار هم جمع‎ ‎کرد؟‎ 
تمامی مواردی که در موردشان بحث شد و بطور مختصر به آن اشاره شد بر‎ ‎صنعت پرورش شترمرغ تاثیر می گذارد کاری که ما ‏باید انجام دهیم این است که تمامی‎ ‎عوامل یاد شده را طوری به صنعت ارتباط دهیم که بتوانیم هدف واحدی را برای صنعت‎ ‎پرورش شترمرغ تعریف کنیم. ما مشاورین و مدیران قابل استفاده ای فعلا در این صنعت‎ ‎نداریم تا بتوانیم ساختار این چنینی را ‏مدیریت و هدایت کنیم. در این صنعت می باید‎ ‎این مدیریت‎ ‎را خودمان اعمال کنیم یعنی با مدیریت سازمانهای مختلف این ‏مسئولیت را‎ ‎خود به عهده بگیریم و همه چیز را یکجا در کنار هم جمع کنیم. اینجاست که پروژه‎ Ostrivision ‎به منظور ایجاد یک ‏ساختار صنعتی که می تواند نتایج اولیه را به سمت یک‏‎ ‎صنعت در آمد زا هدایت کند، پا به عرصه می گذارد‎. 
Ostrivision ‎می باید موارد زیر‎ ‎را در نظر داشته باشد‎: 
‎• ‎تامین مواد خام برای دباغی‎ 
‎• ‎کانال توزیع از دباغ‎ ‎خانه ها به خرده فروش ها‎ 
‎• ‎رابطه مالی بین تولید کنندگان و فرایند کنندگان‎ 
‎• ‎اطلاعات کمکی برای این صنعت‏‎ 
این ساختار می باید برای تمامی عواملی که در این‎ ‎صنعت نقشی دارند استانداردها و قوانینی را به منظور تضمین همکاری ‏موثر و موفق در‎ ‎این صنعت وضع کند. از آنجایی که هنوز در مراحل ابتدایی این پروژه می باشیم، می باید‎ ‎بانک اطلاعاتی را که ‏می تواند چهارچوب نظری لازمه را بسازد، ایجاد‎ ‎کنیم‎. 
‎ 
بله، این پروژه به ما خواهد گفت که تا به حال چه چیزهایی را می‎ ‎دانستیم، این عادلانه است اما با این اطلاعات چه کنیم؟ ‏این پروژه، منبع اطلاعاتی‎ ‎فعلی را با ایجاد یک ساختار مدیریتی و اجرایی فعال خواهد کرد. آنگاه این صنعت می‎ ‎باید مسئولیت ‏آینده و مشکلات خود را خود بر عهده بگیرد. فرآیند مداوم بهبود و نو‎ ‎آوری در تمامی سطوح چنین ساختاری قابل حصول خواهد ‏بود. برای خود من این پاسخ حل‎ ‎مشکلات موجود است‎.‎

 

 

 

 

 

anm.ir

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0 محدودیت حروف
متن شما باید بیشتر از 5 حرف باشد
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • هیچ نظری یافت نشد